არ განახლდება არ დაბრუნდება

ნიავი დაქრის... სასაფლაოზე ღამე ეშვება... მთები ბინდდება... შემოვა ქალი, დაჯდება ქვაზე და მწარედ, მწარედ აქვითინდება. ქვითინი იგი მიწას ჩასწვდება, ცრემლები კიდევ - ყვავილთა ძირებს, გამოიგლოვებს სიყვარულს პირველს, სიცოცხლეს თვისას გამოიტირებს. ნუგეში არ სურს ობლადა შთენილს, თვითონაც იცის, რისთვისაც კვდება - არ განახლდება კიდევ იგი დრო, ბედნიერება არ დაბრუნდება!