პოეზია
1950
საშიშროება, ველურობა მომხდურთა ტომის.
რა იყო ქვეყნად უფრო მძლავრი ჩვენს სიმტკიცეზე?
აი, მიზეზი, გულო ჩემო, აი, მიზეზი!
ო, ჩემო ჩანგო, ო, სულისდგმავ და იარაღო,
იმ გამარჯვებით, მითხარ, როგორ არ ვიამაყო?!
გაისმოდა ხმა სიმართლის და სინათლის მთესი -
აი, მიზეზი, გულო ჩემო, აი, მიზეზი!
ჩანგო, აღსავსევ კვლავ მტრისადმი მკაცრ მრისხანებით.
გმადლობ, იმ შენი მაშინდელი ახმოვანებით.
სამშობლოს თვისას დარაჯობდეს ერთგული მწყემსი.
თუ უნდობარი კვლავ თავდასხმის იქნა მიზეზი.
სადღეგრძელო ვთქვათ ჩვენი ჯარის და ჯამაათის -
თენდება ღამე ათას ცხრაას ორმოცდაათის!
რომ თენდება და იბადება ლექსიდან ლექსი -
აი, მიზეზი, მეგობრებო, აი, მიზეზი!
დიდებულია საუკუნის ეს ნახევარი,
საძირკვლის ჩაყრა, ფუძემდებელ დღეთა მრხევარი,
და რომ მეორე ნახევარის ვდგავართ კიდეზე -
აი, მიზეზი აღტაცების, აი, მიზეზი!
ასე ბრწყინვალე, ასე ლაღი, ასე სახალხო,
დღე რომ თენდება, გულო, როგორ არ ვიამაყო?!
ჩვენია იგი მომავალი, უუდიდესი -
აი, მიზეზთა მიზეზი და კიდევ მიზეზი!
კომენტარები
კომენტარის დასაწერად საჭიროა ანგარიშზე შესვლა. შესვლა