პოეზია
ზღვამც ააღელვა მძინარე
ზღვამც ააღელვა მძინარე,
ტალღნი ეგორა მთებურა,
რომ გულს მფენიყო ნათელი,
რა მისი ჩქეფა მეყურა.
ნისლნო, ასხედით ცის პირად,
ელვავ, დანათდი ღურბელში,
რა გეხარჯებათ, ტივლებო,
თქვენ მაინც მეცით ნუგეში!
კომენტარები
კომენტარის დასაწერად საჭიროა ანგარიშზე შესვლა. შესვლა