იმერეთს

ერთხანად ჩემო მძრახაო, ლიხთ-იქითურო დედაო! ვხედავ, რომ შამრიგებიხარ, მით შენთან სალამს ვბედაო. შაერთებულად შენშია ქართლსა და კახეთს ვხედაო. ფარ-ხმალო საქართველოსავ, სხვაცა გბაძავდეს, ნეტაო! ის მომწონს, თავის ქვეყნისა კარებს რომ მაგრა ჰკეტაო. ვნება ნუ ასცდეს, სავნებლად ვინაც შენ გაგიმეტაო!