ეულის სიმღერა

რისათვის მინდა სიცოცხლე, თუკი ვიქნები ავადა, – წყლული მექნება გულზედა გრძნობა-გონების მწვავადა; დღეები დღეებს არ ჰგავდეს, მზე დამყურებდეს შავადა; არცავინ მყვანდეს ერთგული, მოვიდეს სანახავადა; მოვკვდე და არვინ მიტიროს, ცრემლი აფრქვიოს ღვარადა; არვინ ჩაიცვას შავები და არ მიგლოვოს გლოვითა; არავინა სთქვას შანდობა, გულ-ამოსკვნილმა ოხვრითა; არცვინ მიყიდოს სუდარი, მმარხავდეს ძველის ჩოხითა, მღვდელ-დიაკვანი გალობას ხმით დამძახოდენ ბოხითა. უმსგავსს არც სიცოცხლე მინდა და არც სიკვდილი სწორედა!.. ქვადვე მერჩივნა გაჩენა, – გამოვდგებოდი ყორედა; ან მინდვრად ხედა ვმდგარიყავ, მოსაგრილებლად მგზავრისა, როს სიცხე-პაპანებაა და მწუხარება ჰავისა… ზამთრობით – დასასვენებლად თუნდ სვავ-ძერათა, ყვავისა. ურგები შვილი დედასა ნეტავი რადა ჰყავისა!..