დამშეული

ქავთარი¹ სათიბს წავიდა, ცოლს დააბარა ლელასა²: „წამომიღოდი ხავიწი, სამხრად პურსა ვსჭამ ხმელასა“. იმ დღის ქავთარის ნათიბი გაჰკვირვებია ყველასა: უსომს ცელს გაფოთებული, გრგვინავს და კივის ვაჟია, მიელის წმინდის ხმიანდსა, ხავიწს, ჩაწურვილს ჯამშია. კარგია ერბო ტიალი, ღონეს შეჰმატებს მკლავშია! მზე დაიწურა გორის პირს… არსად სჩანს დიასახლისი, კუჭი გამგელდა საჭმლისად, ქავთარს ელევა ხალისი, ბუტბუტებს გაჯავრებული: „რა იქნა ის საძაგლისი!“ ლელას დაფქული არ ჰქონდა, წისქვილისათვის იარა; დაღამდა ჯავრში, მაშინ-ღა ბულალა³ ჩაიზიარა, ერთან ჯამანი გამოფქვნა, მთელი ტომარა კი არა. სანამ ფქვილს პურად შეჰზელდა, ქავთარმაც ჩამოიარა. ცელ დერეფანში მიჰყუდა, სახლის კარ შააჭრიალა. ნაცარსა ჰქექენ ბალღები: კუდურა⁴, ნენე ბღვრიალა⁵. „დედა სადა გყავთ?“ – შასძახა, თან ჭერმაც დაიზრიალა. არ დაუცადა პასუხსა, ზედ მუშტიც დაატრიალა. „წისქვილში არი, მამაო“, – კუდურამ დაიღრიალა, აბასტად ბალღების ხრომა კარისკე დაიგრიალა. ქავთარი ნამცეცებს ეძებს, სულ გადაჭყვენა ვარცლია. საუბედუროდ, ტიალი რაღა ამჟამად დასცლია?! მარცხენას ყურეს მიჰმართა, გადმააბუდა ხოკრები; რა პურს არ შაჰხვდა, წიხლი ჰკრა, ზედ დააყოლა თოხლები, სულ ერთმანერთში არივა მუტრუკ-თიკანი, მოზვრები. ცოტა ხანს უკან ლელაცა გაჩნდა კარებზედ კრძალვითა, დაფქული იმ დღეს წმინდაცა ხელში ეჭირა ჯამითა. ქავთარი გადმეეტია თავის დედაკაცს ჯოხითა, ბოსლის წინ გაარბენინა ერთის წიოკით, ფოხლვითა. ცოლ-ქმარნი დაჭიმულები გასწვრივ ბილიკზედ გადიან. მისძახის ლელას ქავთარი: „სხვანიცა მაგას სჩადიან? ქმარს სამუშაოდ ჰგზავნიან, თავად სოფელში დადიან?!. შე ავის ძუძუთ გაზდილო, რა ჰქენ, რა უყავ სამხარი? სჯობს, შენისთანა რძე-ძაღლსა რო გავუთხარო სამარი!“ მეზობლისაგან ისესხა ბეჩავმა ლელამ პურია, ქმარს შაუგორა კარჩიით: „გაძეღ, დაგიდგეს ყურია!..“ ქავთარმა ხელი პურს სტაცა, ჩაჩიქა ნიორ-წყალშია… ვის აგონდება ხავიწი, ვის-ღა გაუვლის თავშია?! გამოძღა ჩვენი ქავთარი, პირზედ ასცოცდა ღმინია, ტუჩებს-ღა ილოკს ენითა, როგორც მსუნაგი ფინია. გადაეწვადა ფანდურსა, დაჰკრა, დაიწყო ღიღინი; პატრონის მხიარულებით თხამაც დაიწყო კიკინი; ანგელოზებმაც ცაშიით გუნდად მაიღეს ბიბინი. კარგს ქეიფზეა ქავთარი, აღარას დასდვა წუნიო, და დატრიალდა ოჯახში ტკბილის საუბრის სუნიო.