ჩიტის სიმღერა

მე ჩიტი ვარ – ჩიტუნია პატარა, ფეხ-შიშველი, ტან-შიშველი, ნაცარა; სახლი არ მაქვს, კარი არ მაქვს, არც ბინა, არსად დედა, რომ ჩემთვის გაეცინა, თავის შვილი კალთაში ჩაეწვინა, – ეთქვა ჩემთვის ღიღინითა ნანინა და მეც ტკბილად იმ ხმაზე დამეძინა. ნეტავ, რად მომეწყინა? ვიცი, ვიცი, ყველა ჩემი მტერია, ალალს და ქორს თვალები უბღვერია. რადა ვტირი? ვინ რას მომცემს დარდშია? დამიტევენ? – დავემალვი ბარდშია, და მანამდე დამბრუნავენ თავზედა, იქ ვიმღერებ, არ გამოვალ კარზედა.