ამოცანა

დადის ცხვარივით უმანკოდ, კაცთმოყვარულის ქურქითა, თავიც-კი მოსწონს, რომ სული მან გააბრწყინა შუქითა ქართველის ერის… აგვიკლო უსამზღვრო ბაქი-ბუქითა… მოღალატობა დასწყევლა, ვით ქრისტიანმა იუდა… ზნეობის მქადაგებელმა, ვნახეთ, თითონაც იმრუდა… ვნახავთ, კიდევაც გვიწერდეს ზნეობრივ კანონს რიხითა და სადღეგრძელოდ ზნეობის ნუნუას ჰსვამდეს ჭიქითა. სწორი ყოფილა ნათქვამი ქართველის ერის პირითა: „გველი ჭრელია გარეთა, ადამიანი – შიგნითა“. [1902 წ.]